doctor

Wanneer de hond de leeftijd van ongeveer een half jaar bereikt heeft is de teef vruchtbaar. Deze vruchtbare periode, of loopsheid, komt normaal gezien 2 keer per jaar voor. De teef wordt loops, komt in een periode van opwinding en is geïnteresseerd in reuen. Enkel gedurende deze periode zal de teef dekking toestaan. De periode van loopsheid duurt ongeveer drie weken maar slechts in de laatste week is de hond vruchtbaar.

Soms zal ze een gebogen rug tonen wanneer de teef geaaid wordt. De teef kan tijdens de loopsheid vaker plassen rond het huis bij de wandelingen, dit om aantrekkingskracht uit te oefenen op reuen. De hond is tot op hoge leeftijd vruchtbaar en krijgt niet zoals de mensen een menopauze.

Inleiding

In het wild zal een volwassen teef als ze loops wordt vrijwel zeker gedekt worden, waarna ze drachtig wordt en zich met het grootbrengen van haar pups gaat bezighouden. Bij een huisdier vindt een dekking best plaats na afweging. Beginnende fokkers kunnen het best hun dierenarts raadplegen die hun uitgebreide adviezen zal geven.

Er wordt best gefokt met een jong dier, omdat dit minder risico’s inhoudt dan met oudere dieren. Een teef mag vanaf de tweede loopsheid gedekt worden. Zowel teef als reu moeten gezond zijn. Wanneer wordt gedekt met een stamboek, moet de fokreu goed uitgezocht worden die bij de teef past. Een dekreu die zich heeft bewezen, die speciaal voor dit doel wordt gehouden en een aantal gezonde pups met een goed karakter heeft achtergelaten is belangrijk.

Het gedrag en uiterlijk van de reu zijn eveneens doorslaggevende eigenschappen. Samen met fokkers, rasverenigingen en de dierenarts kan gekeken worden welke reu het best past bij de teef. Vooral bij de eerste dekking van een teef is een ervaren dekreu belangrijk. Een geschikte leeftijd voor het dekken ligt tussen de tiende en veertiende dag na de eerste tekenen dat de teef loops is. De bevruchting vindt niet altijd na één dekking plaats, en daarom moet de teef vaak op twee opeenvolgende dagen gedekt worden.

Men dient ook rekening te houden met de tijd van het jaar. Het zal na het dekken waarschijnlijk minstens zestien weken duren voordat de laatste puppy aan de nieuwe eigenaar is overgedragen. Bij het vaststellen van het tijdstip waarop de dekking mag plaatsvinden, moet dus ook rekening worden gehouden met vakanties en andere speciale gebeurtenissen. Vooral de laatste negen of tien weken zijn hier belangrijk, namelijk het groot brengen van de puppy’s.

Dekking

Gewoonlijk wordt de teef naar de dekhond gebracht, omdat een ervaren reu in zijn eigen vertrouwde omgeving meer ontspannen is en de situatie beter in de hand heeft. De loopse teef kan wat onrustig en onnatuurlijk agressief zijn , waardoor men ze vaak een muilbandje aan doet. Na de daadwerkelijke bevruchting gaan de beide dieren kont tegen kont staan en dit kan tot drie kwartier duren. Scheid de dieren niet, want dit maakt deel uit van het liefdesspel bij de hond. De dieren moeten nadien gescheiden worden om tot rust te komen.

Gedurende de eerste vijf tot zes weken na de dekking is er weinig verandering in het uiterlijk of het gedrag van de drachtige teef te bespeuren. Rond de zevende of achtste week kunnen de melkklieren en het buikvolume vergroten. De normale draagtijd bedraagt 60 tot 65 dagen. De teef mag gedurende de zwangerschap normaal bewegen, hoewel op het einde het traplopen en springen moet proberen vermeden te worden. Rond de vierde zwangerschapsweek is het aan te raden de teef te laten ontwormen en hervaccineren door de dierenarts. Op dit moment kan de dierenarts ook eens rustig kijken om de dracht te bevestigen en een schatting te maken van het aantal pups.

Bevalling

Voor de bevalling plaats vindt kan gekeken worden waarin de hond mag bevallen. Een bevallingskist of speciale mand kan in gereedheid gebracht worden en de teef kan er aan wennen. Deze kist moet voldoende ruimte bieden zodat de teef zich gemakkelijk kan omdraaien zonder op haar puppy’s te gaan staan. Het aantal pups kan oplopen tot boven de tien en ze zullen tot zeker zes weken groei in deze kist verblijven.

De bevallingskist wordt het best in een rustige, tochtvrije ruimte geplaatst, waar u de dieren in de gaten kan houden zonder ze te storen. De voorkant van de kist moet laag zijn zodat de teef er gemakkelijk in en uit kan, maar voldoende hoog zodat de pups haar voorbeeld niet kunnen volgen.

De vulling in de kist kan bestaan uit kranten of doeken. Iets wat makkelijk te vervangen en schoon is dus. De teef zal waarschijnlijk kort voor de bevalling voedsel weigeren en mogelijk ook braken. De aanstaande moeder wil een nest maken en zal daarvoor papier verscheuren en vaak de ballingskist bezoeken. Bovendien kan er sprake zijn van een slijmachtige afscheiding uit de vulva.

Wanneer deze kenmerken zich na ongeveer 63 dagen nog niet hebben voorgedaan is het mogelijk dat de teef een schijnzwangerschap heeft gehad. Het is ook mogelijk dat de dracht iets langer duurt dan normaal indien het dier fit en gezond blijft. Wanneer de hond tekenen van ziekte vertoont dient direct ingegrepen te worden door een bezoekje van de dierenarts.

De eerste weeën

De eerste weeën gaan gepaard met toenemende rusteloosheid. De hond zoekt gezelschap op en zal energiek haar vulva aflikken. Toch is er nog geen sprake van duidelijke spanning. Dit stadium kan tot 36 uur duren. In de tweede fase van de weeën wordt de foetus met zijn vliezen door samentrekking van de baarmoeder het geboortekanaal ingeduwd. De teef wordt gestimuleerd de spieren van haar achterlichaam samen te trekken zodat de foetus naar buiten kan worden geperst.

Het vruchtvlies wordt zichtbaar, de teef scheurt deze vaak open en likt de vloeistof op. Dit vliesje wordt gevolgd door een tweede, steviger vlies, waarin het hoofd, of de achterpoten en de staart van de pup te zien zijn. Normaal weigert de teef hulp van de eigenaar. Indien de pup een uur nadat het vruchtwater is gebroken nog niet is verschenen, dient hulp van de dierenarts ingeroepen te worden. Is de pup eenmaal geboren, dan bijt de teef de vliezen eromheen stuk en de navelstreng door.

Na de bevalling

De teef gaat de pup krachtig likken waardoor de pup gestimuleerd wordt om zelfstandig adem te halen. Indien de teef zich niet bekommert om de pup dient de eigenaar het kleine hondje te helpen, de vliezen openen en met een schaar de navelstreng afsnijden op ongeveer 7 cm. Het diertje moet krachtig gewreven worden om de ademhaling op gang te brengen. Nadien dient het uiteinde van de navelstreng gedesinfecteerd te worden.

De placenta of nageboorte wordt meestal na ieder puppy afgestoten en in normale gevallen zal de teef deze opeten, doch is dit geen noodzaak. De vloeistoffen die tijdens de bevalling uit de vagina komen zijn vaak donkergroen van kleur. De periode tussen de geboorte van de verschillende puppies kan variëren van vijftien tot zestig minuten en is afhankelijk van het aantal pups. Als er na twee uur inspanning nog steeds geen pup is verschenen dient de dierenarts gecontacteerd te worden.

Terwijl de teef doorgaat met werpen moet men de jongen bij haar laten. Indien de teef niet de tijd neemt de pups af te likken, kan men ze voorzichtig met een warme handdoek afdrogen. Pasgeboren puppies zijn niet in staat hun eigen lichaamstemperatuur te regelen en deze zal dan ook snel dalen als ze niet warm worden gehouden. De beste temperatuur voor een pasgeboren nest is 26 °C.

Warmwaterkruiken zijn een goed alternatief, hoewel het lichaam van de moeder de beste warmtebron is. Als de teef na een lange barenstijd niet in staat is een of meer puppies ter wereld te brengen, moet de hulp van een dierenarts worden ingeroepen. Onder bepaalde omstandigheden kan het voorkomen dat de dierenarts besluit de puppies via keizersnede ter wereld te brengen.

Behoeften van de pup

Normaal gesproken dient de teef gedurende de eerste drie weken na de bevalling in alle behoeften van de pups te voorzien: voedsel, drinken, warmte, hygiëne en discipline. Na ongeveer tien dagen gaan de ogen van de puppies open en beginnen ze met een steeds toenemende nieuwsgierigheid de wereld te verkennen. Wanneer ze ongeveer drie tot vier weken zijn kunnen ze ook vast voedsel tot zich nemen en zal de teef de nestkist steeds meer verlaten.

Als de pups zeven tot acht weken zijn, moeten ze zich geheel onafhankelijk van de moeder kunnen redden en klaar zijn te vertrekken naar hun nieuwe huis. Voordat ze het nest verlaten is een eerste vaccinatie belangrijk. De pups mogen vanaf 6 weken voor het eerst gevaccineerd worden. Een algemene controle bij de dierenarts is dan ook aangewezen, voordat de pups het nest verlaten.