gezinsuitbreiding

De geboorte van een baby in een gezin is een blijde gebeurtenis. Alle aandacht gaat uit naar het nieuwe gezinslid. Wij mensen verwachten vaak dat een hond de baby meteen accepteert en met zijn leven zal gaan dienen en beschermen. Voor een hond is dat niet vanzelfsprekend. Dat leidt soms tot vervelende situaties die soms erg angstig kunnen zijn. In bijna alle gevallen is dit te voorkomen als het op een goede manier aangepakt wordt.

De wereld van de hond

Een hond is een roedeldier die het prima met de mens kan vinden. Het is één van de meest succesvolle diersoorten dankzij de mens. Wij mensen hebben wel vaak de neiging om allerlei menselijke karaktertrekken toe te kennen aan de hond. We praten tegen ze, terwijl de hond ons toch niet verstaat. We beseffen vaak onvoldoende dat de hond zijn motivatie haalt uit het feit dat hij niet graag alleen is en dat de mens zijn voedselbron is. Toch blijft het een dier met eigen regels en wetten.

Een hond leeft in een strakke rangorde. Als de rangorde juist is, staan alle mensen boven de hond. Die rangorde heeft de hond nodig opdat het dier rust heeft. Als de hond de baas is dan kloppen de verhoudingen niet en dat zal vaak leiden tot ongewenst gedrag. Als de hond dan iets moet doen wat hem niet zint, dan is dat een aanval op zijn gezag. En dat zal de hond niet zomaar accepteren. Dit principe zorgt voor de meeste problemen tussen een kind en een hond.

Een kind is een puppy

Een hond zal een kind zien als een puppy. Honden die kinderen gewend zijn, weten dat tot op zekere hoogte. Komt de hond in de verdrukking, dan zal die proberen te communiceren met het kind. Leren wij volwassenen het kind niet om dit te interpreteren, of beschermen we de hond niet tegen de grillen van een kind, dan zal de hond op zijn manier een correctie uitdelen. Dit is ongewenst om meerdere redenen. Vaak zal een kind huilend weglopen, dit zal de hond zien als een overwinning en kan dan proberen een plaatsje te stijgen in rang.

Ook het vallen van een kind na een duwtje is een kleine overwinning. Dat we de hond daarna proberen te straffen leidt meer tot frustratie, dan dat het helpt. Als de hond op een gegeven moment alleen is met het kind, dan kan het verhaal gaan halen, met alle gevolgen van dien. Beter is het om ten aller tijde dit soort confrontaties te voorkomen, totdat het kind oud genoeg is om de hond op zijn plaats te zetten. Het beste is om een plek aan te wijzen voor de hond waar het kan schuilen voor het onbeholpen en vaak pijnlijk gedrag van een kind. En om het kind niet alleen te laten met de hond. Vergeet daarbij niet dat vanuit het standpunt van de hond het kind vaak de agressor is.

De roedel wordt groter

Elke goed opgevoede hond zal uitbreiding verwelkomen. Als de hond op de juiste plaats zit, dan vindt die het prima dat er een kleintje bij komt. Voor een hond is het niet ongewoon dat het gezin uitbreiding krijgt. Vaak beseft de hond prima dat een vrouw zwanger is en zal zelfs extra opletten bij het uitlaten. Vaak kennen honden al kleine kinderen van anderen en ook dat is vaak prima. Let er op dat de uitbreiding van de eigen roedel voor een hond echt anders is dan bezoek. Een hond heeft er besef van dat bezoek weer weg gaat. Die is dus geen concurrent voor aandacht en eten.

De uitbreiding van de eigen roedel is dat vaak wel. Bezoek slaat de hond vaak over. De kraamhulp wil de hond het liefst overal weghouden wegens de haren. Iedereen krijgt de hele dag eten en de hond krijgt nu opeens later eten door alle drukte. Ook wordt er minder gespeeld en de aandacht is een stuk minder. Opeens zijn de regels strenger door het moeten meelopen naast een wandelwagen en moet de hond de hele dag in zijn mand. Aan rustig slapen komt hij niet toe als de baby veel huilt. En ook 's nachts is er steeds reuring door het voeren van de baby.

Zijn nachtrust leidt er danig onder. Kortom, de wereld die de hond kende bestaat niet meer. Voor hem zijn alle omstandigheden en verhoudingen nu opeens anders geworden. Een hond begrijpt echter heel goed wat de oorzaak is. Indien de voorbereiding, introductie en begeleiding niet serieus gedaan wordt, dan kan dit leiden tot concurrentiegedrag. Die kan weer uitmonden in een echte strijd. Voor de hond is immers zijn plek in het geding.

Een goede aanpak voorkomt een hoop leed

Hoewel er geen magische formule is, zal deze aanpak in de meeste gevallen werken. In feite is het erg simpel. Een goede voorbereiding zorgt er voor dat de hond qua gewoonte en gedrag al klaar is voor de nieuwe situatie. Een juiste introductie zal enige vraag wanneer het bezoek weer weg gaat beantwoorden. En als laatste geldt natuurlijk altijd dat de hond een onderdeel uitmaakt van het gezin en dus ook een deel van de aandacht nodig heeft.

Als voorbereiding kun je al tijdens de zwangerschap de regels aanscherpen. Vooral het goed naast lopen is erg belangrijk. Zorg er voor dat als de box op de plaats van de mand moet, dat de hond een goed alternatief heeft. Leer hem eerst dat hij ergens anders moet liggen, voordat de box geplaatst wordt. Plaats de box wel op tijd, opdat de hond kan wennen aan het object. De kinderwagen ziet de hond ook vaak als groot vreemd object, waar die het beste even aan kan wennen. Knuffel met de hond op of naast de buik (van de vrouw).

De hond zal op een gegeven moment met grote ogen je aankijken als het beseft dat het vrouwtje zwanger is. De hond doet dit, omdat het bang is. Drachtige dieren kunnen agressief zijn en een geruststelling doet dan wonderen. Daarmee is de eerste stap in een snelle acceptatie gemaakt. Er zijn honden die vervolgens graag met de kop op de buik willen liggen. Dat kan geen kwaad en is zelfs goed voor de toekomstige band tussen kind en dier.

Laat ze rustig aan elkaar wennen

Een hond hoeft uiteraard niet bij de bevalling aanwezig te zijn. Wel is het belangrijk dat ze zelf kennis maken met het kind. Het beste is als dat gebeurt zo snel mogelijk na de bevalling. Als de hond dit niet wilt, dan is dat ook goed. Het gaat om het besef dat er uitbreiding is. 

Let er wel op dat als een hond nooit de trap op mag, dat dit eerst voorbereid moet worden. Dat gaat natuurlijk niet als je dit niet wilt, of het een ziekenhuisbevalling betreft. Ga dan met de baby om een rustig moment naar beneden en ga op een niet te hoge stoel zitten.

Je hoeft niets te doen, want de hond zal zelf komen kijken. Breng nooit het kind naar de hond, want dan biedt het aan alsof het een speeltje of voer is. De hond zal in verwarring raken daarvan en niet weten wat het er mee moet. De hond zal de baby willen likken. Dat is erg belangrijk. Daarmee bevestigd het een band en het geldt als verzorging en het uitwisselen van geur.

Beide is goed en absoluut niet schadelijk voor het kind. Die wordt daar op zich niet ziek van. Aai de hond en het kind om de geur goed te vermengen met elkaar. Over het algemeen is dit voldoende. Er zijn echter ook honden die toch grommen. Dit is uitzonderlijk en kan voortkomen uit onzekerheid. Een verbale berisping zou hier voldoende moeten zijn. Als dat niet zo is, heb je vaak te maken met een ander gedragsprobleem.

Dagelijkse ritme

Het leven gaat verder als roedel, maar dan met een nieuw persoon. Zorg er voor dat het bezoek de hond ook de normale aandacht geeft, zoals de hond dat gewend is. Laat je niet overbluffen door het bezoek, daar die jou met een probleem opzadelen als je niet oppast. Het zelf erbij betrekken van de hond is vaak voldoende als je dit merkt. Het werkt vaak goed om het bezoek een brokje te laten geven aan de hond.

De hond zal de situatie dan makkelijker als leuk ervaren. Denk er aan dat een kraamhulp niet mag bepalen wat er met de hond gebeurt. De ouders zijn de alfa en de hond ziet vaak de onzekerheid die een nieuw kind met zich mee brengt. Leg tenslotte het kind nooit in de mand en laat de hond nooit in de box. Beide hebben hun eigen plaats. De hond zal dat prima begrijpen.