grommen

Agressie tussen honden treedt op wanneer een hond overdreven agressief is tegenover honden in hetzelfde huishouden of onbekende honden. Dit gedrag wordt vaak als normaal beschouwd, maar sommige honden kunnen overmatig agressief worden vanwege leren en genetische factoren. Het komt veel vaker voor bij reuen die niet gecastreerd zijn.

Vaak voorkomende tekenen verschijnen wanneer de hond de puberteit bereikt (tussen zes en negen maanden oud) of sociaal volwassen wordt na 18 tot 36 maanden. Over het algemeen is agressie tussen honden meer een probleem tussen honden van hetzelfde geslacht.

Symptomen en soorten agressie bij honden

De meest voorkomende symptomen van agressie tussen honden zijn onder meer grommen, bijten, krullen van van de lip en happen naar een andere hond. Dit gedrag kan gepaard gaan met angstige of onderdanige lichaamshoudingen en uitdrukkingen zoals hurken, de staart tussen de poten stoppen en achteruit lopen.

Voordat een ernstig agressie-incident tussen honden in hetzelfde huishouden optreedt, zullen meer discrete tekenen van sociale controle merkbaar worden. Een tactiek die een hond kan gebruiken, is de ingang van een andere hond in een kamer staren en blokkeren. Een specifieke aandoening veroorzaakt soms de agressie, hoewel de honden normaal gesproken goed met elkaar kunnen opschieten.

Oorzaken van agressie bij honden

De oorzaken van deze aandoening variëren. Een hond kan overdreven agressief zijn geworden vanwege zijn ervaringen in het verleden, waaronder misbruik en verwaarlozing. Het kan bijvoorbeeld zijn dat hij niet als puppy met andere honden heeft gesocialiseerd of een traumatische ontmoeting met een andere hond heeft gehad. Honden die zijn gered van hondengevechten, vertonen ook vaker agressie tussen honden.

Het gedrag van een eigenaar kan ook een manifestatie van de aandoening beïnvloeden, bijvoorbeeld als een eigenaar compassie toont voor een zwakkere hond door de meer dominante hond te straffen. Andere redenen voor agressie zijn angst, territorium en sociale status willen beschermen, of een pijnlijke medische aandoening.

Diagnose van agressie bij honden

Er is geen officiële procedure om agressie tussen honden te diagnosticeren. Sommige symptomen lijken erg op het speelgedrag van honden en dat ze opgewonden zijn. Biochemie, urine-analyse en andere laboratoriumtests leveren meestal onopvallende resultaten op. Maar als er afwijkingen worden vastgesteld, kunnen deze de dierenarts helpen een onderliggende oorzaak voor de agressie te vinden.

Als een neurologische aandoening wordt vermoed, kan een MRI-scan nodig zijn om te bepalen of het een ziekte van het centrale zenuwstelsel (CZS) is of om andere onderliggende neurologische aandoeningen uit te sluiten.

Hoe omgaan met agressie bij honden

Er is geen echte remedie voor agressie tussen honden. In plaats daarvan is de behandeling sterk gericht op het beheersen van het probleem. Eigenaren moeten leren situaties te vermijden die agressief gedrag bij de hond aanmoedigen en vechtpartijen snel en veilig afbreken wanneer ze zich voordoen.

In situaties waar meer kans is op agressief gedrag (bijv. tijdens wandelingen in het park), moet de hond uit de buurt van potentiële slachtoffers worden gehouden en onder constante controle staan. De eigenaar wil misschien ook de hond trainen om zich op zijn gemak te voelen bij het dragen van een beschermende mondcap of muilkorf. 

Training voor agressieve honden

Gedragsverandering speelt ook een cruciale rol in de behandeling. Honden moeten bijvoorbeeld worden getraind om te zitten en te ontspannen op verbale signalen, met kleine traktaties als beloningen. De eigenaar wil misschien ook de hond conditioneren om geen andere honden te vrezen, door hem geleidelijk aan andere honden in het openbaar bloot te stellen. Helaas is de enige manier om zeker te voorkomen dat een hond anderen verwondt, vooral als een hond al eerder betrokken is geweest bij een of meerdere incidenten, door de hond neer te euthanaseren. Hoe moeilijk deze beslissing vaak zal zijn.

Er is geen licentie medicatie gebruikt om agressie tussen honden te behandelen. Als het grotendeels wordt veroorzaakt door angst, in tegenstelling tot een verlangen om dominantie te vestigen, kunnen lage doseringen van bepaalde serotonineheropnameremmers, tricyclische antidepressiva of benzodiazepinen worden voorgeschreven.

Succesvolle behandeling van het verminderen van agressie wordt meestal gemeten door de afname van de ernst of frequentie van incidenten. Bovendien moeten de behandelaanbevelingen gedurende de hele levensduur van de hond worden uitgevoerd. Zelfs als agressieve incidenten gedurende een bepaalde periode volledig worden geëlimineerd, kan een terugval optreden als de eigenaar zich niet altijd strikt aan de aanbevelingen houdt.